Αδώνεια Λένε πως κάποτε, μια κοπέλα, η Μύρρα, κόρη του βασιλιά Κινύρα, καμάρωνε μπροστά στον καθρέφτη της. «Είμαι πιο όμορφη κι από την Αφροδίτη!» Μα οι θεές δεν αγαπούν τα μεγάλα λόγια… Η Αφροδίτη θύμωσε. Έστειλε μια βαριά μοίρα πάνω στη Μύρρα, μια μοίρα που την έκανε να περιπλανιέται μόνη, χαμένη, φοβισμένη. Έτρεχε, έτρεχε… Μα η κατάρα την ακολουθούσε. Και τότε, ΚΡΑΚ! Η Μύρρα ρίζωσε. Τα χέρια της έγιναν κλαδιά, το κορμί της κορμός, τα μαλλιά της φύλλα. Ένα δέντρο γεννήθηκε. Μα δεν ήταν ένα απλό δέντρο! Ένα πρωί, ο κορμός του ράγισε… Κι από μέσα ξεπρόβαλε ένα μωρό. Ο Άδωνις! Μεγάλωσε στο δάσος και έγινε τόσο όμορφος, που η Αφροδίτη τον ερωτεύτηκε. Όμως, ο Άρης, ο θεός του πολέμου, ζήλεψε. Έτσι, μεταμορφώθηκε σε κάπρο και ΜΠΑΜ. Χτύπησε θανάσιμα τον Άδωνι! Τότε, το χώμα της Κύπρου γέννησε τις ανεμώνες, τις οποίες χρησιμοποίησε η Αφροδίτη για να καθαρίσει το σώμα του Άδωνι πριν τον στείλει στην Περσεφόνη, στον Κάτω Κόσμο. Όμως, ούτε ο θάνατος δεν μπορούσε να περιορίσει την ομορφιά του Άδωνι, και έτσι η Περσεφόνη τον ερωτεύτηκε παράφορα. Ο Δίας έλυσε τη διαμάχη μεταξύ των δύο ερωτευμένων θεών: Την άνοιξη και το καλοκαίρι ο Άδωνις θα ζει στη γη. Τον χειμώνα θα επιστρέφει στον Κάτω Κόσμο. Έτσι, κάθε άνοιξη, οι άνθρωποι φυτεύουν λουλούδια και θυμούνται την αγάπη των δύο νέων. 25
RkJQdWJsaXNoZXIy MTUzMzM1NQ==