Μύθοι της Κύπρου: Δημιουργική Απασχόληση

Δέντρα που αφηγούνται​ Τα δέντρα μιλούν. Μιλούν με τα φύλλα τους που ψιθυρίζουν στον άνεμο, με τις ρίζες τους που σκαλίζουν τη γη, με τα κλαδιά τους που αγγίζουν τον ουρανό. Κάποια δέντρα είναι αρχαία, γεμάτα μυστικά. Όπως η Τρεμιθιά της Απαισιάς, που στέκεται εδώ και 1.500 χρόνια. Ή ο Πλάτανος της Αγίας Μαύρης, που σκιάζει τους περαστικούς εδώ και 1.000 χρόνια. Λένε πως κάποτε, ο Άγιος Νικόλαος περπατούσε στο χωριό Κάθικας. Κουρασμένος, έψαξε ένα δέντρο για να ξαποστάσει, μα δεν βρήκε κανένα. Χτύπησε τη γη με το μπαστούνι του και… ΣΚΡΑΑΑΑΚ! Εκεί φύτρωσε το κυπαρίσσι του Αγίου Νικολάου! Άλλοτε, στην Πάφο, η Αγία Σολομωνή έμεινε 200 χρόνια σε μια κατακόμβη, πάνω στην οποία φύτρωσε μια τρεμιθιά. Το δέντρο της έδινε νερό για να αντέξει, την προστάτευε. Σήμερα, οι άνθρωποι πιστεύουν πως το δέντρο αυτό είναι ιερό και έτσι πάνω του δένουν λωρίδες από υφάσματα και ρούχα, επικαλούμενοι τη βοήθεια της Αγίας. Στον Καλοπαναγιώτη, η Περνιά της Παναγίας στάθηκε σαν ασπίδα. Όταν οι Οθωμανοί έφτασαν, άνοιξε τα κλαδιά της και σκέπασε την εκκλησία, σώζοντάς την! Έτσι, το μοναστήρι ονομάστηκε Θεοσκέπαστη. Τα δέντρα θυμούνται, τα δέντρα προστατεύουν, τα δέντρα ζουν. Και αν σκύψεις κοντά τους, ίσως ακούσεις τις ιστορίες που έχουν να σου πουν… 15

RkJQdWJsaXNoZXIy MTUzMzM1NQ==