Τα Κάστρα της Ρήγαινας Ψηλά στα βουνά, εκεί που οι αετοί πετούν, στέκουν τα κάστρα της Ρήγαινας. Πέτρινοι πύργοι, μυστικά περάσματα, πόρτες σφραγισμένες. Κρύβουν μέσα τους μύθους, θησαυρούς και μια βασίλισσα που κανείς δεν ξέχασε. Μια μέρα, που το φως του ήλιου είχε χαθεί, άρχισε το κτίσιμο του Βουφαβέντο, ενός κάστρου στην οροσειρά του Πενταδακτύλου. Το κτίσιμο επέβλεπε η Ρήγαινα, καθισμένη αγέρωχη πάνω σε έναν βράχο, επιτηρώντας τους εργάτες που δούλευαν σκληρά, κουβαλώντας πέτρες, λάσπη, νερό. Όταν το κάστρο ορθώθηκε ψηλό κι απρόσιτο, η Ρήγαινα είπε στους εργάτες: «Ελάτε! Ένας θησαυρός σας περιμένει!» Αυτοί μπήκαν στα υπόγεια… και ποτέ δεν ξαναβγήκαν. Στα Λεύκαρα οι κουρσάροι περικύκλωσαν τα τείχη του κάστρου της Ρήγαινας και έκοψαν την παροχή νερού. Μέρες περνούσαν, η δίψα θέριευε. Τα άλογα αφηνιασμένα χτύπησαν με δύναμη το τείχος. ΚΡΑΑΑΚ! Ράγισε, άνοιξε δρόμος, οι πειρατές όρμησαν! Βρήκαν τη Ρήγαινα… μα ο θησαυρός πουθενά. Λέγεται, ότι κάθε Ανάσταση, όταν ο ιερέας ψάλλει «Χριστός Ανέστη», μια μυστική πόρτα ανοίγει. Όποιος τη βρει, θα βρει τον κρυμμένο θησαυρό. Μα μόλις η ψαλμωδία σταματήσει, οι πόρτες κλείνουν, και όποιος μείνει μέσα, δεν ξαναβγαίνει. Λοιπόν, τι είναι αυτός ο θησαυρός; Χρυσάφι; Πετράδια; Ένα μαγικό σεντούκι κρυμμένο στη γη; Ή μήπως… είναι κάτι που δεν φυλακίζεται σε κάστρα; Μια ελπίδα που φωτίζει την αλήθεια, από την οποία δεν μπορεί να ξεφύγει κανείς, πλούσιος ή φτωχός. 13
RkJQdWJsaXNoZXIy MTUzMzM1NQ==